BOTANIK

Botanik proiektuak kontrapuntu abstraktu bat proposatzen du: materialtasunetik abiatuta, sinbolikora hurbiltzen diren formak. Enbor-sekzioak dira abiapuntu; urteroko eraztunek denboraren mapa gisa jarduten dute.

Prozesua arreta-ekintza bat da: materiak kontatzeko duenari entzuteko modua. Lanketa sakon baten bidez, zuhaitzaren keinu ikusezinak —etenaldiak, erresistentziak, hedapenak — agerian geratzen dira. Matrize ia eskultoriko horiek paperean estanpatzean, hazkunde botanikoaren erregistro intimo bilakatzen dira.

Aztarna horietatik abiatuta, berkonposatze-prozesua hasten da. Collage ez-figuratibo hauetan, formak biratu eta ugaldu egiten dira. Konposizio karratua ez da egitura zurrun bat, begiratzeko ataria baizik. Ez du basoa mugatzen; haren logika organikoa are sakonago agerrarazten du. Adarkatzeek eta errepikapenek espazio osoa menderatzen dute. Dokumentu hutsa gaindituz, pieza hauek ikono kontenplatiboak dira.