Mosku epe luzeko proiektu fotografikoa da, auzo berean eta, gehienbat, etxe berean garatutakoa.
Urteetan zehar, gertutasunetik eta konfiantzatik sortutako irudi espontaneoak bildu dira. Kamera ez da lekuko neutro bat, harremanaren parte aktiboa baizik.
Auzoa eta etxea ez dira eszenatoki hutsak. Espazioaren argazkiak erretratuekin elkarrizketan daude, toki batek eta bertan bizi direnek nola elkar eragiten duten erakutsiz. Gorputzek bezala, logelek, bainugelek, hormek edo ateek tentsioak eta denboraren arrastoak metatzen dituzte.
Mosku ez da kontakizun lineal bat, ezta kronika itxi bat ere. Irudien arteko harremanak denboran zehar eraiki dira, bizikidetzatik, errepikapenetik eta aldaketatik. Proiektuak erakustaldirik gabeko intimitate zaurgarri, zaratatsu, zuzen eta gordin bat gorpuzten du.